|
Paw jest ptakiem dzikim nieudomowionym, a jedynie oswojonym. Mylicie pojęcia udomowiony i oswojony, a to nie jest równoznaczne. Dzikie zwierze można oswoić, ale daleko od oswojenia do udomowienia. Np. w Argentynie oswajano pumy, by pomagały przy spedzaniu bydła. Oswoic można wiekszość zwierzą jesli odpowiednio sie do tego podejdzie. Udomowienie to jednak proces długotrwały, który poza oswojeniem wpływa równiez na budowe fizyczna zwierzat, ich zachowanie i instynkty Definicje: Za Internetowa Encyklopedią PWN udomowienie zwierząt (domestykacja), całokształt procesów przekształcania się właściwości morfologicznych, fizjol., rozwojowych i psych. zwierzęcia pod wpływem długotrwałego oddziaływania człowieka przez dobór sztuczny i tworzenie środowiska hod.; udomowienie poprzedza okres oswajania. oswojenie zwierząt, biol. niedziedziczne, często czasowe wygaszenie u zwierząt dzikich wrodzonej nieufności do człowieka i instynktowego odruchu ucieczki i obrony przed nim.
Za Encyklopedią WIEM Udomowienie, domestykacja, długotrwały i stały proces sztucznej selekcji osobników zwierząt (oswajanie zwierząt) mający na celu uzyskanie i utrwalenie ich cech i właściwości korzystnych z punktu widzenia potrzeb człowieka. Udomowieniu poddawane są głównie zwierzęta stadne. Gatunki żyjące w stanie dzikim samotnie, jak np. kot, w dużym stopniu zachowują swoją indywidualność i niezależność. Zwierzęta udomowione znacznie różnią się od swych dzikich przodków, inaczej się zachowują, z reguły wcześniej uzyskują dojrzałość płciową, są w większości poliestryczne (ruja kilka razy w roku), cechują się wyższą produkcją np. jaj, mleka, wełny i mięsa. Mają mocniejszą budowę szkieletu, zmiany w budowie czaszki i kręgosłupa, krótsze kończyny, np. większa liczba kręgów lędźwiowych u świń jest wynikiem selekcji w kierunku polepszenia umięśnienia lędźwi. Oswajanie zwierząt, zespół czynności podejmowanych przez człowieka wobec dzikiego zwierzęcia w celu pozbawienia go naturalnego lęku przed ludźmi. Oswajanie zwierząt stanowiło pierwszy etap procesu udomawiania wielu gatunków dzikich zwierząt. Częściowe oswojenie dzikiego zwierzęcia umożliwia jego leczenie, obserwacje naukowe, a także ułatwia hodowlę, co ma kapitalne znaczenie w przypadku hodowli gatunków zagrożonych wyginięciem. Oswojenie nie jest cechą dziedziczną u zwierząt dzikich, jedynie u zwierząt udomowionych zjawisko oswojenia jest właściwe zwłaszcza młodym.-
|