Raymond H. Oppenheimer napisał:
1. Pamiętaj, że zwierzęta które dziś dobierasz do hodowli będą przez wiele kolejnych lat miały wpływ na daną rasę. Miej to na uwadze gdy dobierasz zwierzęta do rozrodu.
2. Możesz wybrać jednorazowo tylko 2 osobniki w jednym pokoleniu. Wybieraj tylko najlepsze, ponieważ będziesz musiał czekać na kolejne pokolenie, żeby poprawić to od czego wyszedłeś. Rozmnażaj tylko wtedy, gdy możesz oczekiwać, że uzyskane potomstwo będzie lepsze niż jego rodzice.
3. Nie możesz oczekiwać, że statystyczne przewidywania będą miały zastosowanie, jeśli chodzi o małą liczbę zwierząt (jak np. w jednym miocie). Statystyki sprawdzają się tylko w odniesieniu do wielkich populacji.
4. Rodowód jest narzędziem które ma ci pomóc rozpoznać jakie zalety i wady twój pies może prezentować lub przekazywać. Rodowód jest tylko tak dobry, jak pies który go posiada.
5. Miej na celu uzyskanie psa idealnego pod każdym względem, a nie tylko dla jednej czy dwu cech. Nie kieruj się też modą panującą w obrębie danej rasy.
6. Jakość to nie ilość. Jakość jest rezultatem dogłębnych badań, wynikiem konsekwentnego dążenia do zrealizowania pewnej wizji, rezultatem cierpliwości, żeby czekać aż uzyska się odpowiedni miot i umiejętności obiektywnego oceniania do czego już się doszło, lecz przede wszystkim efektem posiadania planu hodowlanego mającego na uwadze przynajmniej 3 pokolenia do przodu.
7. Nie zawracaj sobie głowy dobrym psem, który jest marnym reproduktorem. Ciesz się z jego (jej) posiadania ale nie uwzględniaj go (jej) w swoim planie hodowlanym.
8. Rzadko używaj out-crossów. Na każdą pożądaną cechę którą uzyskasz, przypadnie wiele złych, które będziesz musiał wyeliminować w następnych pokoleniach.
9. Inbreeding to cenne narzędzie będące najszybszą metodą utrwalenia dobrych cech i typu. Wyciąga na światło dzienne cechy, które muszą zostać wyeliminowane.
10. Hodowanie niczego nie „tworzy”. To co uzyskujesz, nie bierze siÄ™ z kosmosu, lecz zawsze „tam” byÅ‚o, nawet jeżeli ukryte przez wiele pokoleÅ„.
11. Zapomnij o starym banale, że rodzeÅ„stwo doskonaÅ‚ego reproduktora jest równie dobre jak on sam. RodzeÅ„stwo rzadko ma tÄ… samÄ… genetycznÄ… „ukÅ‚adankÄ™”.
12. Bądź ze sobą szczery. Nie ma idealnych psów (suk), tak jak i nie ma idealnych reproduktorów. Nie będziesz dobrym hodowcą, jeżeli nie potrafisz rozpoznać plusów i minusów u psów, które zamierzasz rozmnażać.
13. Cechy dziedziczne są przejmowane po równo od obu rodziców. Nie spodziewaj się że rozwiążesz wszystkie problemy w jednym pokoleniu.
14. Jeżeli najgorsze szczenię w twoim ostatnim miocie, nie jest lepsze niż najgorsze szczenię w twoim pierwszym miocie, tzn. że nie robisz postępu. Twój ostatni miot powinien naprawdę być ostatnim.
15. Nie wybieraj psa do rozrodu ani na podstawie najlepszego, ani najgorszego szczenięcia jakie spłodził(a). Oceniaj cały miot na podstawie cech większości.
16. PamiÄ™taj że jakość jest kombinacjÄ… „soundness” i funkcjonalnoÅ›ci. Liczy siÄ™ nie tylko brak wad ale pozytywna prezencja zalet. Liczy siÄ™ caÅ‚y pies.
17. Nie kieruj się emocjami w wyborze zwierząt do hodowli. Odpowiedni pies dla twojej hodowli to właśnie ten pies, nieważne kto jest jego właścicielem. Nigdy nie szkaluj dobrego psa, są zbyt rzadkie i wspaniałe aby były poniżane przez czyjąś małostkowość.
18. Niech nie satysfakcjonuje cię nic poza numerem jeden. Numer dwa to zawsze za mało.

To jest sens hodowli i tymi zaleceniami powinniśmy kierować się równiez przy hodowli ptaków, gdyz sa uniwersalne.
Upraszczając te zaleceinia Oppenheimer doszedł do nastepujących wniosków:
Jest kilka zasad hodowli, zarówno tych złych jak i tych dobrych. Nigdy nie odważam się narzucać właścicielom psów, jakie są jedyne słuszne metody hodowli, bo takie po prostu nie istnieją.
Na dodatek można osiÄ…gnąć olbrzymi sukces poprzez poÅ‚Ä…czenie różnych zasad, tak wiÄ™c jedyne, co zamierzam, to przedstawić pewne propozycje, które mogÄ… być przydatne w hodowli, a zarazem ostrzec przed niektórymi rozwiÄ…zaniami, które – moim zdaniem – sÄ… niewÅ‚aÅ›ciwe:

1. Nie kojarz swojego pupila z psem z sÄ…siedztwa. Jedynie uzasadnione hodowlane skojarzenie daje szanse na sukces.
2. Nie przypisuj swojemu pupilowi zalet, których nie ma. Okłamywanie samego siebie to pierwszy krok ku porażce w hodowli.
3. Nie słuchaj rad ludzi, którzy nie mogą pochwalić się własnymi, znaczącymi osiągnięciami w hodowli, przecież gdyby ich opinie były cokolwiek warte, odnosiliby same sukcesy
4. Nie próbuj inbredować na dwie linie równocześnie, bo nie zinbredujesz na żadną.
5. Niech Cię nie zadowala przeciętność, dąz tylko do doskonałości.

Raymond H. Oppenheimer - angielski hodowca bullterrierów

5. Niech Cię nie zadowala przeciętność, dąz tylko do doskonałości.
To jest mój punkt i motto moje, jednak chwilowo zmieniłem podpis pod postem :bleble
Nie oznacza to jednak że zaprzestałem dążyć do celu i doskonalić swoją hodowlę jak i w miarę możliwości udoskonalac ptaki.